Στο μέρος που δουλεύω το μπλε φιλοξενεί τα σύνορα του λευκού 
ενώ εμείς παλεύουμε ανάμεσα στην αθωότητα κ την ενοχή.

Στο μέρος που δουλεύω το ημερολόγιο λέει 99 Αυγούστου.  Ακόμα καλοκαίρι εδώ,ακόμα φως που καίει  όπως στο δικό μου εύκρατο σύμπαν.

Στο μέρος που δουλεύω οι απόγονοι της καταιγίδας αφήνουν πάντα ίχνη

 από σύννεφα.

Στο μέρος που δουλεύω οι θεοί κάνουν πατινάζ.

Στο μέρος που δουλεύω κάνει Sunshine Boogie.

Στο μέρος που δουλεύω όλα γίνονται με μια αβάσταχτη κανονικότητα. Μπορεί και να πρωτοβρεξει σήμερα.

Στο μέρος που δουλεύω ησυχάζουν οι ώρες. 
Λίγο πριν τις ημέρες αργίας μου αποφασίζω να τις διαταράξω με το κλικ του φακού κ με το βιαστικό τηλεφώνημα σου από πολύ μακριά. 
Ένα αγόρι πίσω μου χασκογελάει κ με παίρνει μαζί του. Αντίο.

Στο μέρος που δουλεύω το κλίμα είναι τροπικό. Τα σύννεφα ιδρώνουν από πάνω μας καθώς υπόσχομαι αιώνια αφοσίωση. Σε μένα πια.

Στο μέρος που δουλεύω ακούστηκαν τα πρώτα τζιτζικίσματα. 
Ζέστη.Δυο γουλιές καφέ. 
Το πρώτο κοκκίνισμα στα μπράτσα.
Από σήμερα θαρρώ ξεκινά να είναι καλοκαίρι.

Στο μέρος που δουλεύω τα φύλλα θροίζουν.
Μυστικά καλοκαιριού μπερδεύονται
στις άκρες των μαλλιών μου.
Αυτό που μισούμε,γινόμαστε.

Στο μέρος που δουλεύω τα σκυλιά ονειρεύονται την γοητεία των ρωμαλέων σωμάτων 
και κόσμος εξαγοράζει το φως,
μη έχοντας αρχή ούτε τέλος.

Στο μέρος που δουλεύω το μπλε ξεθωριάζει,
σαν καλοκαίρι ρηχό. 
Σε λίγο θα βρισκόμαστε μέσα του και αυτό με πυκνώνει.

Στο μέρος που δουλεύω ένας ήλιος χλωμός σουλατσάρει. Σιωπηλές εκρήξεις στα σύννεφα. 
Προσποιούμαι πως είμαι μαζί τους.
Πως είμαι κ σήμερα εδώ.

Στο μέρος που δουλεύω όλα είναι αλλιώς σήμερα. 
Όλα επί της ουσίας κ σχεδόν τέχνη.

Στο μέρος που δουλεύω η μέρα θυμωμένη κρατάει όμηρο στην αγκαλιά του γκρι το μπλε. 

Θυμώνω κ γω που κρατάς ομήρους τα αισθήματα σου 

και σκουραίνω.

Στο μέρος που δουλεύω μπήκε ο κατάξανθος Απρίλης στο γαλάζιο του ουρανού και του κάδρου μου.
Τα φύλλα της ελιάς θροΐζουν.
Στο ένα χέρι κρατάω το ανοιξιάτικο στεφάνι των παιδιών μου, στο άλλο, το χέρι του συντρόφου μου.
Και το μέρος δεν υπάρχει πια.

Στο μέρος που δουλεύω ο Μάρτης ψυχορραγεί. 
Βρέχω βρέχεις-βρέχει.
Κάπως έτσι πεθαίνουν οι τελευταίοι μήνες του χειμώνα που κράτησαν για λίγο μέσα τους το σπέρμα του φωτός.

Στο μέρος που δουλεύω τα σύννεφα χορεύουν αλλόκοτους χορούς κ η άνοιξη μπαινοβγαίνει. Δεν έχει αποφασίσει αν θα μείνει. Ούτε γω.

Στο μέρος που δουλεύω οι ασπροκόκκινες πλεξούδες μπήκαν στους καρπούς. 

Τα κιτρινολούλουδα αναπνέουν το φως. Ένας άηχος άνεμος φέρνει την αλμύρα της θάλασσας. Υπάρχω ολόκληρη κ καλό μήνα.

Στο μέρος που δουλεύω ο ουρανός κερνάει το φεγγάρι. 
Tα δέντρα γυρτά από το βάρος του πέφτουν στη γη. 
Ένα αγόρι καπνίζει μιλώντας χαμηλόφωνα.
Πάει καιρός που με αμφισβητεί.